Archiwum dla Styczeń, 2010

O roli i funkcji muzyki i wychowania muzycznego w zyciu czlowieka

Posted in Uncategorized on Styczeń 6, 2010 by animatorka2009

W roznych kregach kulturowych, grupach i narodach poszukuje sie usilnie nowych form komunikacji miedzyludzkiej. Z technologicznego punktu widzenia zyjemy w czasie, w którym z roku na rok, a nawet z miesiaca na miesiac swiat ulega swoistemu procesowi “kurczenia“ i homogenizacji. Przyczyniaja sie do tego nowe, szybkie srodki transportu, rozwoj naukowo-techniczny i niespotykany dotychczas postep w zyciu spolecznym i kulturalnym. Zarówno szybki rozwoj urzadzen elektronicznych, majacych niebagatelny wplyw na ksztaltowanie wzorcow wychowania i postepowania, jak tez rosnace znaczenie mass mediow powoduja powstawanie nieznanych dotychczas postaw. Urbanizacja i industrializacja ksztaltuja nowe formy myslenia, spedzania czasu wolnego, aktywnosci, kultury masowej. Patrzac na te zjawiska z perspektywy wychowania muzycznego, oznacza to powstawanie calkiem nowych metod nauczania, gatunkow artystycznych i struktur, tresci kulturowych i syntetycznych form przedstawiania. W tym celu stosuje sie nowe srodki wyrazu, nowy material i nowe techniki.

Swiat laczy sie i stajemy przed zadaniem budowy nowego humanizmu, ktory nie powinien li tylko wyrazac sie w odpowiedzialnosci czlowieka w stosunku do wspolczesnych i swoich wspoltowarzyszy, lecz i w latwiejszym dostepie do wytworow roznych kregow kulturowych, powstalym w wyniku rozwoju stosunkow miedzynarodowych. I tu rodzi sie szczegolne zapotrzebowanie na ksztalcenie muzyczne. Problem polega na tym, jak dalece staniemy sie otwarci na to, co “obce“, co akceptujemy, zapozyczamy, asymilujemy, co wtapiamy w nasza kulture, a co odrzucamy, jak dalece uda nam sie zachowac i utrzymac wlasna tozsamosc kulturowa. Wspolczesny czlowiek czuje sie coraz bardziej zagubiony w zmieniajacych sie, skomplikowanych i cz_sto zmechanizowanych warunkach zycia. Do tego stanu przyczyniaja sie swiadomosc kryzysu ekologicznego i wyzwania technologiczne. Te doglebne zmiany wymagaja powstania nowych programow i koncepcji ksztalcenia mlodego pokolenia. Z ogromna pomoca przychodzi tu wychowanie muzyczne, jako przedmiot uniwersytecki i autonomiczna dziedzina nauki.

Budowa nowego humanizmu winna wyrazac sie w odpowiedzialnosci czlowieka w stosunku do wspolczesnych. Wychowanie muzyczne ma w tym zakresie wazne zadania do spelnienia: budowe zdolnosci komunikacji interkulturowej, zapoznanie sie z obcymi kulturami, rozwoj tolerancji, poczucia wiezi m.in. poprzez akceptowanie bazujacej na wspolnej historii i kulturze tozsamosci, utrzymywanie i wzmacnianie roznorodnosci kulturowej narodow np. w regionach geograficznych. Takie oczekiwania i zyczenia w stosunku do wychowania muzycznego wymagaja nie tylko kultywowania tradycji, lecz i jej interpretacji. W owym procesie komunikacji interkulturowej wazne jest przygotowanie czlowieka na spotkanie z rodzima i “obca“ kultura. Rozne kultury winny stac sie plaszczyzna, na ktorej odbywa sie ow dialog interkulturowy. Wychowanie muzyczne jest koncepcja pedagogiczna, ktora inicjuje i wspiera owe kulturowe i pedagogiczne postulaty i idee. Jest ono zatem dziedzina nauki, ktora okazuje sie byc w owym dialogu kultur niezwykle praktyczna, poniewaz nie nie jest ograniczona li tylko do pewnych specyficznych elementow kultury, lecz jest zorientowana interkulturowo. Wydaje mi sie, i poprzez tak rozumiana role i funkcje wychowania muzycznego mozna przyczynic sie do lepszego poznania i porozumienia miedzy narodami.
O roli i funkcji muzyki i wychowania muzycznego w zyciu czlowieka

Reklamy

Możliwości oddziaływania muzyką:

Posted in Uncategorized on Styczeń 6, 2010 by animatorka2009

Muzyka pomaga w pracy z dziećmi mającymi zaburzenia słuchu, mowy, rozwoju psychicznego i rozwoju fizycznego.
Wzmacnia pamięć, wyobraźnię przestrzenną, rozumowanie, logikę.
Słuchanie muzyki instrumentalnej we wczesnym dzieciństwie wspiera również rozwój zdolności matematycznych.
Muzyka ulepsza i utrwala proces zapamiętywania.
Podczas ćwiczeń przy muzyce Mozarta, która jest jasna, ma doskonałą formę i wysoką częstotliwość dźwięku, poprawiają się pamięć i koncentracja.
Dźwięki symfonii Mozarta pomocne są również w leczeniu zaburzeń słuchu, dysleksji, autyzmu, nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) i innych umysłowych i fizycznych zaburzeń.
Jak wykazały badania przeprowadzone w roku 2001, muzyka Mozarta, zwłaszcza Sonata KV 448, może powstrzymywać nawet ataki epileptyczne.

Możliwości oddziaływania muzyka

Posted in Uncategorized on Styczeń 4, 2010 by animatorka2009

Otoczenie kształtuje w człowieku wszelką wrażliwość, a styczność z muzyką na co dzień ma wpływ na człowieka. Wychowanie muzyczne jest dziedziną, w której każde dziecko może odnieść sukces motywujący do dalszej nauki, wzbogacania własnej osobowości i poznawania otaczającego świata. W czasach przedplatońskich, kiedy sztuka była rozumiana jako mimesis, czyli naśladowanie świata zmysłowego, za najbardziej odzwierciedlającą uczucia i odczucia uważano tak zwaną trójjedyną choreę i sztukę aktorską (na trójjedyną choreę składały się: taniec, muzyka i śpiew) [P. Jaroszyński 1996: 13] Dla Platona wychowanie jawiło się jako służba Muzom, a muzyka stanowiła istotny składnik wychowania. Naśladowanie ludzkich uczuć w muzyce bazowało na rytmie, tonacji i harmonii. Ponieważ ludzkie charaktery, postawy i obyczaje wyrażają się w działaniu, będącym swoistym ruchem, to – zdaniem Platona – rytm z dodaną tonacją i harmonią mogą owe charaktery, postawy i obyczaje odzwierciedlać [P. Jaroszyński 1996: 21-22]. Rodzice i nauczyciele są fasylitatorami na drodze do edukacji muzycznej, od nich zależy, jakie umiejętności posiądą dzieci. Wpływ środowiska społeczno-kulturalnego, celowe oddziaływania wychowawcze, własna aktywność, aktywność rodziców – integracja tych wysiłków powinna pozytywnie wpłynąć na dobrą edukację przyszłego pokolenia [Chmielewska, 2004]. Jeśli idzie o rozwijanie zdolności muzycznych, to w sferze rodzinnej od wieków pozostają w tym kierunku niezmienne działania: śpiewanie, elementarne granie na jakimś instrumencie, dobre poczucie rytmu, które w najprostszy i najczęstszy sposób w środowisku rodzinnym wyrabia się np. dzięki praktykowaniu rytmicznego poruszania własnego ciała, czyli w tańcu [Gordon, 1997: 5, 14]. Zainteresowanie konkretnym rodzajem sztuki jest uzależnione od wieku dziecka. Dziecko, zanim jeszcze zacznie mówić, „fascynuje się” różnego rodzaju kolorami i dźwiękami, potrafi je rozróżniać szybciej niż znaczenia słów. Okres przedszkolny cechuje większa spontaniczność. Przejawia się to np. w nuceniu przez dziecko swojej „własnej” muzyki, w poruszaniu się i podskakiwaniu do rytmu słyszanej melodii czy piosenki. Prawdopodobnie około czwartego roku życia w pełni formuje się wrażliwość muzyczna człowieka. Okres wczesnoszkolny wymaga stopniowego, systematycznego i bardzo powolnego zapoznania dziecka ze sztuką. Jest to czas, kiedy dzieci potrafią już zdecydowanie lepiej rysować i śpiewać. W tym okresie zadaniem staje się kształcenie pamięci i słuchu muzycznego oraz umiejętności dokonania własnej oceny usłyszanego lub osobiście wykonanego utworu czy piosenki. Obserwacji poddano stopień zainteresowania zaproponowanym rodzajem zajęć artystycznych. Badaniami została objęta 200-osobowa grupa przedszkolaków w wieku od 4 do 6 lat. Dzieci rysowały farbami akwarelowymi różnego rodzaju figury geometryczne, fantazyjne obrazki i wzory, spontanicznie tupały i klaskały do rytmu piosenek, próbując tańczyć wedle wyuczonych prostych kroków tanecznych, śpiewały piosenki, naśladowały dźwięki i odgłosy lasu, deszczu, burzy, ptaków, zwierząt . Pośród wielu zaproponowanych rodzajów zajęć artystycznych największym zainteresowaniem cieszyło się naśladowanie głosem wszelakich dźwięków i odgłosów otaczającego świata oraz śpiewanie piosenek (ok. 76% grupy badawczej), drugim co do częstotliwości preferowanym zajęciem było tupanie i klaskanie do rytmu piosenki. Rysowanie figur geometrycznych oraz dowolnych rysunków farbami akwarelowymi było działaniem budzącym zainteresowanie dopiero w następnej kolejności.

Muzyka w wychowaniu